ای صاحب احسان که فضل و رحمتت بر قهر و خشم ات سابق است! ما را در پناه خود گیر از این که بیش از آن که مدارا کنیم در پی انتقام باشیم، پیش از آن که به محبت جذب کنیم به غضب دفع کنیم و آن چه که در دیگران نکوهیده و ناپسند می شماریم در خود ما باشد و بر آن چشم ببندیم. دیگران را به باد انتقاد بگیریم و خود گرفتارِ همان چیزی باشیم که موردِ نکوهش ماست. بادا که خود را مقدم از دیگران مورد داوری قرار دهیم و در داوری دیگران از ره انصاف بیرون نرویم که داوری جز تو را نسزد.
دادگسترا! این عالم چنان در سنن و آداب مدام و مکرر خود فرورفته و بر عادات خوار و سبک خو گرفته و قوانین بیدادگرانه ی جباران زمان، چنان اساس و بنیانی از خود به جا نهاده که دادگری و توازن دیگر جز رویایی و آرزویی نیست که امید دردمندان و قلب ستمدیده گان هر بار آن را دوباره می آفریند و زنده می کند پس از آن که در دلهای پیشینیان فرو نشسته و تباه گشته است.
ای درهم شکننده ی ستمگران! ما را دست و دل دیگر به فرمان نیست. هر کدام از مواهب تو بر ما بار وظیفه ای را سنگین می کند و یادآور پیمانی است کهن که با تو نهاده ایم. چشم های ما که می بیند در آن چه می بیند مسئول است. گوش های ما که می شنود و زبان مان که به سخن می آید. دست و پای ما که موهبتی از جانب توست مسئولیتی فراروی ما می نهد. وای از آن روزی که دست و پا و چشم و زبان بر ما و اعمال ما در پیشگاه حقیقت گواهی دهند. از آن همه آلودگی که دیدیم و دیده فرو بستیم. از آن چه که شنیدیم و نشنیده انگاشتیم. حقیقتی که لب گزیدیم و زبان در کام کشیدیم و پنهان اش ساختیم. و ناراستی و یاوه ای که زبان گشودیم و منتشرش ساختیم. ای کاش دست و پای خود را به راهی وامی داشتیم که فرمان تو بود. آن زمان که چشم به عنایت تو داشتیم، هنگامی بود که چشم تو در انتظار دخالت ما بود چرا که فرمودی خداوند شر بعضی از مردم را به دست بعضی دیگر دفع می کند و ان جا که بدی تنها به واسطه ی دستان ما دفع می شد تنها چشمان خود را گشودیم. پس وای بر ما از آن روزی که دل ها را داوری کنند. آن جا که دریابیم آرزوهای کوچک ما چنان بایسته نبود که سدی محکم در مقابل خردمندی وحقیقت گردد.
پس بارخدایا! یاری مان کن در جایی که چشمان مان شاهد پامال شدن حقی و رواج ظلمی بود، زبان مان شاهدی راستین در دفاع از ستمدیده باشد و دست و پای مان در مقابله با ستمگر شتابان و روان باشد.
یاری مان کن تا زبان بر ناراستی و باطل گویی نگشاییم و گوش های مان را از شنیدن سخن دروغ و دل های مان را از تأیید آن بازداریم.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر
نظر و پیام خود را انتشار دهید